Aarde Een ademende samenwerking met Egbert Hovenkamp II. Performance duur: 4.50 min. 2011 Wat er was schreef zich in herinnering en innerlijk weten Wat de aarde weet toont zij aan haar oppervlak daar spreekt zij zich uit daar laat ze haar stem klinken door de eeuwen heen daar nu, nu ze stenen spreekt als verspreide taal waarneembaar wanneer je haar open tegemoet treedt zwijgt in het verstaan stilt in het aanvaarden en dan: één worden met de aarde haar vertrouwen schenken haar gaven aanvaarden in dankbaarheid. Aarde, aarde spreek tot mij leer mij u verstaan leer mij buigen leer mij op te staan als aards lichaam wandelend op wegen naar inzichten en vergezichten. U draagt mij verder en voort iedere stap is een raking. U kust mij, stap na stap wakker in eigen leven durend zo lang er leven is vervolgend geef ik mij aan u. Aarde, aarde spreek mij uit. Wat de aarde weet sluimert in ons geweten en we vragen in liefde en we antwoorden in liefde liefde van de aarde waarin ze werd waarin ze is waarin ze zal worden zich uitsprekend in mateloze vormen overal alom altijd. Aarde, uitgesproken Aarde, in overvloed getoond De aarde geeft weer wat ze lange tijd in haar schoot heeft bewaard. De mens graaft naar verleden en verzamelt de tijd in scherven in verlaten sporen. Verhalen weven zich tot duidingen van hoe het was hoe ze zich steeds weer herhalen hoe ze zich steeds weer verklaren. De aarde blijft geven ze toont de wonden op haar gelaat de lijnen rond haar ogen. De mens ziet het aan graaft verder en dieper naar de geschiedenis brengt in kaart brengt aan het licht vanuit het duister van de aarde. Vindplaatsen gemarkeerd artefacten tentoongespreid blootgelegde oude tijden taal. De aarde zwijgt dan weer laat de mens alleen met verlaten verhalen waar een zin aan wordt gegeven. De aarde zoekt de mens te begrijpen de mens begrijpt wat hij wil zien; toonbeeld en stilte mengen zich door elkaar. De aarde zucht geeft schatten prijs de mens buigt zich over wat niet kan verloren de mens buigt zich naar de stilte, met open oren de mens buigt zich voor de aanblik van waarheid en waan de mens graaft verder en dieper in de aarde hervindt zichzelf herneemt zichzelf herstelt zichzelf op een aarde die al die jaren in zich opnam en dan weergaf over zich liet komen en dan weergaf elementen over het oppervlak tot diep daaronder. Een verhaal werd geschreven dat de mens kan vertellen van wie, waar, waarom het is zoals het is; de aarde de mens open-barend samen. Egbert Hovenkamp II 2011

Terug